Gdzie jest ta Cukiernia z Szyldem Kaliszczak w Gdańsku przy ul. Długiej

Gdzie ta Cukiernia

Z szyldem

Kaliszczak

Gdzie ta Cukiernia

I gdzie ten czas

Z szyldem

Kaliszczak

W Gdańsku

Przy ulicy Długiej

Jest kamienica

I jest ten sam

Trakt

A tu gdzie

Cukiernia Kaliszczak

Wszystko jest nadal

Tak strasznie puste

Senior

Zbigniew Kaliszczak

Już prawie

Tędy nie chodzi

Choć dalej

Włodarz

I dalej

Człowiek Gość

Bo przecież tu jest

Tyle historii

Całe dziesiątki lat

Całe dziesiątki lat

Biegnące wprost

W jakieś potworne

Straszne zapomnienie

I ja wspominam

Ten dobry czas

Czas prosperity

I niejedną kawę

Wypukły menisk

Na kawie był

Bo kawa była

Z puszystą śmietanką

I super deser

Że tylko jeść

I tylko żyć

I to był ten dobrze

Powitany dzień

Z Mistrzem nad mistrzami

Mistrzem Cukiernikiem

Zbigniewem Kaliszczakiem

 

A i to słowo

Jakże serdeczne

I jakże ciepłe

Jakże życzliwe

Zawsze te same

Że co Cech to Cech

I zawsze to zatroskanie

Że Piekarze

Że Cukiernicy

Winni być jednym

Jednym prężnym

Środowiskiem

Bo w rozproszeniu

Wszystkich rozłoży

Obcy kapitał

I nawet dni

Nie zdążysz policzyć

Jak to wszystko przejmie

Za grosze

Za łapu capu

Jak popadnie

I będą jakieś

Jakieś substytuty

Jakieś mrożonki

Mimo że gorące

To li tylko

W piecach

Odgrzewane

I naród w pośpiechu

To nawet kupi

Bo cóż że gorsze

Bo cóż że nie nasze

Dla narodu to ważne

Że jest ździebko tańsze

I nawet nie masz

Zawodowej szkoły

Gdzie nasi uczniowie

Poznawali swój fach

Kto nam zgotował

W Polsce taką wojnę

Że wszystko dla nas

Pod prąd i pod wiatr

I byli radni

I byli posłowie

I nawet czasem

Był w Gdańsku

Ktoś z rządu

I chyba nawet każdy

Każdy z nich

Miał polską głowę

I każdy nawet

Gdy doszło do spotkania

Nawet coś zapisywał

I coś przyobiecał

Ale jechał do Warszawy

Tą swoją limuzyną

A że był upał

To okno było otwarte

I wiatr wszystko wywiał

Z głowy wywiał

A kto z nich miał czas

Ażeby szukać

Gdzie i na której

To było kartce

I zostawało już tak

Tak zostawało

Jak dotąd było

A nowy okupant

Rozgniatał nasz

Rodzimy Polski Rynek

I szedł szedł i szedł

Na całość

I dzisiaj efekt

Tych rządów

Gdzie tylko spojrzysz

Hipermarkety

I tylko gdzieś na obrzeżach

Resztki relikty

Nasze jeszcze prawdziwe

Jakże ekonomicznie

Mocno przygniecione

I jakże słabe kondycyjnie

Polskie Cukiernie

I Polskie Piekarnie

I tak już chyba

Na zawsze zostanie

I wprost 

Beznadziejnie słaba

Kondycja Cechu

Gdzie my jesteśmy

I co robimy

Przecież i w Gdańsku

Jest już tą 

Normalną normą

I jakże często

Jest taki dzień

Że oto nagle

Zamyka się raz

Na zawsze

Nasz Polski Sklep

I to sklep 
Z jakże

Bogatą historią

O tempora

O mores

Co za rządy

Co za obyczaje

Co za czasy

Tak w pień

Wycinać nasze

Polskie Rzemiosło

Którego nie mógł

Tak skutecznie rozłożyć

Ani Hitler ani Stalin

Mówią komuna komuna

Każdy komuną dziś

Gębę wyciera

Ale były przecież

Nasze polskie statki

I były przecież

Nasze Polskie Stocznie

Nikt nam tego nie grabił

Nikt za bezcen tego

Obcym nie oddawał

W imię dzikiej prywatyzacji

Nie zabierał

Wychodzę Nad Zatokę

Nad naszą Gdańską Zatokę

I patrzę

I wyglądam

Kiedy znowu zawieją

Kiedy znowu groźnie

Grzywami fal wzburzonych

Na cały świat zawyją

Kanciarzu bez krzty

Bez krzty szacunku

Co zagrabiłeś w pogoni

Za mamoną

Raz na zawsze

Skutecznie 
Oddaj

Gdzie ta Cukiernia

I gdzie ten czas

Z szyldem 

Kaliszczak

W Gdańsku

Przy Ulicy Długiej

Jest kamienica

I jest ten sam

Trakt

W sezonie jakże zawsze

Pełen ludzi

Cukiernia

Kaliszczak

Wszystko jest nadal

Takie strasznie

Puste

Ilustracje

Archiwum Internetowe 

Stanisław J. Zieliński

Tekst

Stanisław J. Zieliński

23.05.2018 R